چالش: اطمینان از اینکه یک قطعه پلاستیکی طراحی شده، به راحتی از قالب خارج شده و خط جدایش قالب به درستی تعیین شده است، برای موفقیت فرآیند تولید حیاتی است. تحلیل دقیق زاویه خروج (Draft Angle) و تعیین بهینه خط جدایش قالب (Parting Line) از مراحل کلیدی آمادگی قطعه برای تولید است.
فرآیند:
* تحلیل زاویه خروج (Draft Analysis): مدل سهبعدی قطعه در نرمافزار CAD بارگذاری شد. با تعریف جهت باز شدن قالب (Mold Open Direction)، ابزار تحلیل زاویه خروج به کار گرفته شد. این ابزار سطوح قطعه را بر اساس زاویه خروج مجاز (معمولاً بین ۰.۵ تا ۳ درجه) رنگبندی میکند.
مناطق با زاویه خروج ناکافی یا منفی شناسایی و هایلایت میشوند.
* تعیین خط جدایش قالب (Parting Line Definition): بر اساس نتایج تحلیل زاویه خروج و با در نظر گرفتن عواملی مانند زیباییشناسی، سهولت ماشینکاری قالب، و جلوگیری از ایجاد پلیسه، بهترین موقعیت برای خط جدایش قالب تعیین گردید. این مرحله ممکن است نیاز به ایجاد تغییرات جزئی در هندسه قطعه (مانند اضافه کردن پله یا شیب) داشته باشد.
* اصلاحات طراحی: در صورت نیاز، تغییرات لازم در هندسه قطعه برای رفع نواقص زاویه خروج و بهینهسازی خط جدایش قالب اعمال شد.
نتیجه: مدل نهایی قطعه پلاستیکی تهیه شد که دارای زاویه خروج کافی در تمامی سطوح عمودی نسبت به جهت باز شدن قالب بود و خط جدایش قالب به صورت بهینه تعیین گردیده بود. این قطعه آماده ورود به مرحله طراحی و ساخت قالب بود.